Henro – dag 5 en 6

Op dag vijf stonden we vroeg op om de eerste bus te kunnen pakken naar de volgende tempel. Als we waren gaan lopen, had het ons immers ruim een dag gekost om daar te geraken. We grapten wat met de eigenaar van het taxibedrijf die, zoals ik inmiddels heb vernomen, in feite een heel mooi groot huis heeft en niet woont in de kleine ruimte op de begane grond van het gebouw, zoals ik eerst dacht. Ach ja, maakt het nog niet minder geweldig dat hij mensen gratis in zijn appartement laat slapen.

Continue reading

Standard

Henro – dag 1 en 2

Vorige week zijn Matthijs en ik teruggekeerd van een onvergetelijke reis. We hebben het eerste deel gelopen van een Boeddhistische pelgrimstocht door Shikoku, één van de vier grote hoofdeilanden van Japan (Kyoto en Tokyo liggen op het grootste eiland, Honshu). Hoewel we maar een week weg zijn geweest, hebben we zoveel beleefd in die zeven dagen dat we het gevoel hebben dat we lange tijd in een compleet andere wereld hebben doorgebracht.

Continue reading

Standard

Ume

Vandaag is het officieel lente! Al is het een gure dag, er zijn genoeg tekenen dat beter weer op komst is. Eergisteren bezochten Matthijs en ik de pruimenbloesems van Kitanotenmangū, een tempel in het noordwesten. Hoewel de bloesems mooie kleuren hebben die variëren van sneeuwwit tot dieprood, werken de foto’s op de één of andere manier beter in zwart-wit.

20140321-155325.jpg

Continue reading

Standard

Morisawa

Afgelopen week was een goede week voor mijn onderzoek. Dinsdag had ik mijn laatste typografieles en gaf ik een presentatie over mijn meishi en over Japanse typografie in het algemeen. Om precies te zijn vertelde ik over waarom de Minchoutai-stijl, een klassiek type schrift met schreven, zo populair is in Japan. Veel interessants valt daar niet over te zeggen, want het is met bijna alle klassieke lettertypes met schreven hetzelfde: ze zijn prettig leesbaar als het om lange teksten gaat en ze zijn formeel en tegelijkertijd neutraal genoeg om voor allerlei types van ontwerp te kunnen gebruiken.

Maar toch, ik deed de presentatie in het Japans en ik had eindelijk een ontwerp in mijn handen na heel wat bloed, zweet en tranen, dus ik was best gelukkig. Aan de details van het ontwerp en het proces wat eraan voorafging zal ik nog een aparte post wijden!

Continue reading

Standard