Alleen in Hongkong

Tadaimaaaa! Ik ben weer thuis, of weer op vakantie – op een gegeven moment wordt het moeilijk om te onderscheiden. Ik heb een maand doorgebracht in Europa en ben vorige week maandag weer geland op Kansai International Airport. Ik vloog dit keer met Cathay Pacific en had zodoende op de heenweg een ruime overstap op de thuishaven van Cathay Pacific, namelijk Hongkong. Hier mijn ervaringen van de 8,5 uur die ik in deze stad heb doorgebracht.

Ik landde rond een uur of vier ‘s middags op Hongkong International Airport. Hongkong heeft een redelijk groot vliegveld en het was er aardig druk. Gelukkig was er veel (hoewel chagrijnig) personeel aanwezig en kostte het dus niet zoveel tijd om het vliegveld uit te komen. Net voor de uitgang naar de aankomsthal stond een geldautomaat waar ik 500 Hongkong dollar pinde (ruwweg 50 euro). Ik heb daar nog iets van 200 dollar van overgehouden – ik had dus niet zoveel nodig gehad, maar wilde het risico niet nemen dat mijn passen elders niet zouden werken. Vanaf de aankomsthal is het vrij makkelijk om je weg te vinden naar de trein. Voor ruwweg 100 dollar kan je een dagpas kopen waarmee je de Airport Express retour kunt nemen.

Ik was in iets meer dan een halfuurtje op Hongkong Centraal. Hongkong was in augustus zo mogelijk nog heter en vochtiger dan Kyoto, maar dat leverde onderweg wel fraaie uitzichten op, op de gesluierde bergen die Hongkong omringen.
Rond een uur of half zes was ik op het centraal station en ging ik op zoek voor mijn eerste missie: dim sum. Van een Chinese vriendin had ik gehoord dat Tim Ho Wan een aanrader was. Eén van hun shops was te vinden in ifc Mall, het winkelcentrum dat aan Hongkong Centraal vastzit (het Hoog Catharijne van Hongkong, zeg maar). Als ik niet had geweten waar ik naar zocht, had ik er niet gegeten – de vestiging in ifc ziet er meer uit als een Burger King, dan als een goed restaurant, maar anders dan Burger King krijgt deze keten enthousiaste getuigenissen van foodies.

IMG_7498 IMG_7499

Anders dan in Japan, waar men gasten doorgaans ontvangt met een glimlach en een irasshaimaseeeee! (“welkom!”), werd ik hier geconfronteerd met een zeer drukke en chagrijnig Chinese dame. Ik kreeg een nummer toegewezen en een bestelkaartje in handen gedrukt. Alles op de kaart zag er lekker uit en was spotgoedkoop. Ik had geen idee hoe groot de porties per gerecht zouden zijn (het idee van dim sum is dat je je maaltijd samenstelt uit kleine gerechtjes), dus ik liet het geld de leidraad zijn en tikte voor 100 dollar aan eten af op mijn kaartje. Intussen had zich een kleine menigte om mij heen verzameld. Ook weer anders dan in Japan stond men niet in een rij, maar verdeeld over het gangpad van het winkelcentrum. De akela van het restaurant riep om de zoveel tijd een nummer om, maar natuurlijk in het Chinees. Gouden tip: houd goed in de gaten wie er voor je aan de beurt is en, zodra je vermoedt dat het jouw beurt is, houd je je kaartje in het gezicht van de hostess. Irritant misschien, maar je bent niet te negeren. Wie zich op z’n Japans bescheiden opstelt, blijft hongerig achter…

IMG_7500

Een geslaagde tactiek en niet al te lang nadat ik was gaan zitten werden stoommandjes en bordjes voor mijn neus neergezet. De gebakken broodjes met varkensvlees – een klassieker naar het schijnt – smaakten erg goed, net als de gestoomde eiercake, zoete aardappelsoep en de garnalendumplings. De spareribs met zwarte bonensaus waren ook lekker, overigens, maar een uitdaging om te kluiven omdat ze in kleine stukken waren gehakt en dus met eetstokjes opgepakt moesten worden. Inmiddels heb ik wel skills als het op eetstokjes aankomt, maar vettige stukjes bot horen blijkbaar bij een volgend level. Hoe dan ook, de ster van de dimsumshow was de gelei met bloemblaadjes erin – fris, licht en geurig. Grappig hoe verschillend de (zuid-)Chinese keuken is van de Japanse – kruidiger, zoeter en vooral zwaarder. Ik was uiteindelijk dan ook blij dat ik niet méér had besteld.

IMG_7501IMG_7502
Na de maaltijd ging ik op weg naar Victoria Peak – vanaf deze berg zou een mooi uitzicht op de stad te zien zijn. Of het nou gebrek aan slaap, richtingsgevoel of beide was, het kostte me wat tijd om de juiste route te vinden. Mijn eerste indruk van de stad was dat Hongkong veel organischer is dan bijvoorbeeld Tokyo. Het is nog steeds een georganiseerder stad dan ik me veel andere Aziatische wereldsteden voorstel, maar gebouwen in Hongkong staan in vergelijking tot de Japanse metropool toch wat meer hutje-mutje, kriskras door elkaar. Het Brits-koloniale verleden is nog goed zichtbaar in Hongkong: vanwege de in grote getale aanwezige Britse zakenmannen, maar ook vanwege de dubbeldekkerbussen en oude gebouwen in Europese stijl die ineens opduiken tussen de wolkenkrabbers.

IMG_7503IMG_7505IMG_7507IMG_7506
Toen ik uiteindelijk bij de voet van Victoria Peak aankwam, zag ik dat een hoop mensen zich hadden verzameld om een kaartje te kopen voor de kabelbaan. Ik voelde er niet zoveel voor om mijn beperkte tijd in Hongkong wachtend door te brengen, temeer omdat ik vreesde dat ik op de weg terug met dezelfde menigte mee zou moeten en ik daardoor mijn aansluitende vlucht zou missen.
Daarop besloot ik om terug te lopen naar het station en vanuit daar de metro te nemen naar Victoria Harbour, waar je vanaf de Boulevard of Stars de skyline van Hongkong kunt zien, plus een dagelijkse lichtshow. Het was met behulp van de iPhone app en de goede informatievoorziening op het station niet moeilijk om de Boulevard of Stars te vinden, de Walk of Fame van de Hongkongse filmindustrie. Hoewel het uitzicht op de stad inderdaad prachtig was, was de lichtshow zelf tamelijk anticlimactisch en kitscherig, dus heb ik me uiteindelijk meer vermaakt met het fotograferen van de volle maan, die ik veel interessanter vond.

IMG_7508IMG_7509

Daarna leek het me beter om terug te keren naar het station en vervolgens het vliegveld, om mijn vlucht naar Amsterdam te halen van iets na middernacht. Ik hoop zeker nog eens terug te keren naar Hongkong – alleen al om de rest op de kaart van Tim Ho Wan uit te kunnen proberen…

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s