Morisawa

Afgelopen week was een goede week voor mijn onderzoek. Dinsdag had ik mijn laatste typografieles en gaf ik een presentatie over mijn meishi en over Japanse typografie in het algemeen. Om precies te zijn vertelde ik over waarom de Minchoutai-stijl, een klassiek type schrift met schreven, zo populair is in Japan. Veel interessants valt daar niet over te zeggen, want het is met bijna alle klassieke lettertypes met schreven hetzelfde: ze zijn prettig leesbaar als het om lange teksten gaat en ze zijn formeel en tegelijkertijd neutraal genoeg om voor allerlei types van ontwerp te kunnen gebruiken.

Maar toch, ik deed de presentatie in het Japans en ik had eindelijk een ontwerp in mijn handen na heel wat bloed, zweet en tranen, dus ik was best gelukkig. Aan de details van het ontwerp en het proces wat eraan voorafging zal ik nog een aparte post wijden!

Verder bracht ik vrijdag een bezoek aan Morisawa in Osaka, een bedrijf dat fonts uitgeeft en gerelateerde producten maakt – boeken bijvoorbeeld, maar ook machines en software. Morisawa organiseerde op hun hoofdkantoor een gratis middag met lezingen van ontwerpers en typografen. Ik vreesde dat ik maar een minimum zou kunnen verstaan en het vooral van de slides zou moeten hebben, maar tot mijn blijde verrassing bleek dat er een tolk aanwezig was wiens vertaling ik via een radio’tje kon volgen.

Er waren drie sprekers die middag: twee Japanners en een Amerikaan.

De eerste spreker, meneer Shinnosuke, nam ons in vogelvlucht door zijn carrière tot dusver. Hij begon met een nieuwsbrief die hij voor zijn klasgenootjes had getekend toen hij op de basisschool zat en maakte vervolgens een sprong naar zijn tijd bij Dentsu (een enorm Japanse reclamebedrijf). Inmiddels heeft hij zijn eigen bureau. Hij pleitte voor wat hij soft typography noemt, een manier om met letters om te gaan die de woorden niet alleen praktische betekenis geeft, maar ook een zintuiglijke, emotionele lading. Dat is niet heel nieuw – ik denk dat de meeste typografen en grafisch ontwerpers daarvoor gaan, maar toch was het interessant om te zien hoe hij dat principe toepaste op diverse projecten – met name huisstijlen en visuele identiteiten. Onderstaande vind ik een mooi, typisch Japans voorbeeld: dit is een identiteit voor een bedrijf dat bijzondere goudkleurige pruimen kweekt. Er staat 金ノ梅, kin no ume – “pruimen van goud”. De katakana voor no, “van”, is zo in een cirkel geplaatst dat het een beeld oproept van een pruim.

Wat interessant was, was dat hij vond dat Japanse ontwerpers zich meer moesten verdiepen in de Westerse regels voor typografie. Hij claimde zelfs dat als je een Japanse typograaf of grafisch ontwerper wilt worden, je Engels moet leren. Hij toonde een foto van een dik boek genaamd The Chicago Manual of Style en daarop volgend een overzicht van alle leestekens die er in het Latijns schrift bestaan (dat zijn er behoorlijk wat), versus het overzicht van alle Japanse leestekens (een handjevol). “Engels is een analytische taal, dat zie je terug in de typografie. Japans is dat wat betreft flexibeler, heeft minder regels,” zei hij.

Vervolgens was mijn sensei aan de beurt om te spreken. Hij liet het podium eigenlijk vooral aan zijn studenten – hij liet een selectie zien van de hiragana en katakana fonts die zijn leerlingen op Seika hadden ontworpen in de afgelopen zeven jaar dat hij er lesgeeft. Ik had een aantal van de fonts dus al voorbij zien komen, maar wist vaak de concepten niet – dankzij de vertaling begreep ik nu beter waar de verschillende uitwerkingen vandaan kwamen.

IMG_5276

Een onleesbaar font, maar wel mooi: de tekens zijn gespiegeld over elkaar heen gezet.

IMG_5277

Dit font is gemaakt door een groep waarvan de leden allemaal een bijbaantje hebben bij het aquarium.

IMG_5278

Hekkensluiter was de Amerikaan: Cyrus Highsmith, een letterontwerper die afgestudeerd is aan de beroemde Rhode Island School of Design, waar hij ook lesgeeft. Highsmith vertelde dat in tegenstelling tot spreker nummer één, hij zijn studenten eigenlijk liever geen regels aanleert. Liever heeft hij dat de studenten met letterontwerp beginnen door naar de vorm van de letters te kijken: “Drawing the correct shapes, as opposed to drawing shapes correctly”. Ook gaf hij ons een inkijkje in zijn grote verzameling schetsboeken:

Dat inspireerde mij om mijn boekje ook even vol te tekenen…

IMG_5279

Advertisements
Standard

6 thoughts on “Morisawa

  1. Jaaa sketchbooks vol tekenen! Ik teken tegenwoordig veel te weinig in de mijne. 😦 Hoewel ik wel heel soms op mn iPad in de paper app iets teken, en dat telt ook.
    Ik moet het gewoon weer wat meer in mijn routine werken, want ik vind het wel altijd fijn.

    • Ik heb laatst een tijdje in de bieb gezeten en een uurtje alleen maar mensen zitten tekenen die langs kwamen lopen. Heerlijk! Lekker je hoofd leegtekenen…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s