Akemashite, omedetou!

Vrij vertaald: “Het is geopend, gefeliciteerd!” Zo wensen Japanners elkaar gelukkig nieuwjaar. Ik heb van mijn vrienden gehoord, die hier zijn gebleven met de feestdagen, dat ze de traditionele osechi nieuwjaarsmaaltijd hebben gegeten en om middernacht naar een tempel zijn gegaan om de bel te luiden. Die bel wordt niet 12, maar wel 108 keer aangeslagen – om de mensen te zuiveren van de 108 zonden die er volgens het Boeddhisme bestaan.

Ik was er niet bij. Ik vierde mijn Oud en Nieuw met oliebollen, champagne en het min-of-meer traditionele luidkeels meezingen van Bohemian Rhapsody. Het was fijn om in Nederland te zijn met de feestdagen, fijn om mijn vriend, vrienden en familie weer te zien. Het was ook een beetje raar – mijn tijd in Kyoto voelde ineens heel irreëel, alsof ik het nooit echt had meegemaakt, maar gewoon heel lang en raar gedroomd had. Dat werd versterkt door het feit dat mensen op me reageerden alsof er niks veranderd was (waarom zouden ze ook natuurlijk), terwijl voor mij in die negen maanden heel veel dingen anders waren. In Nederland zijn gaf zodoende een gevoel van zowel herkenning als desoriëntatie .

IMG_5098

Bij terugkomst in Japan verwonderde ik me erover hoeveel ik alweer vergeten was. Net zoals bij mijn aankomst in april stootte ik voortdurend tegen alles en iedereen aan. Toegegeven, de jetlag had daar vast iets mee te maken, maar ook is heel Japan simpelweg gebouwd voor mensen van een ander lichaamsformaat. Ik was vergeten dat mijn appartement (en alles in mijn appartement) zo klein en laag is. Ik was vergeten dat ik de douchekop uit de standaard moet tillen om mijn haar te kunnen wassen.

Ik was echter nog het meest verbaasd dat het er allemaal überhaupt nog was, dat ik het niet gedroomd had of verzonnen. Niet dat ik zoveel hallucineer, maar het hele avontuur heeft voor mij nog steeds iets onwerkelijks. Ik moet denken aan die keer in april dat ik op Schiphol stond en de dame van de incheckbalie mijn vluchtgegevens in eerste instantie niet kon vinden. Toen al dacht ik dat het allemaal een vergissing moest zijn geweest, een enorme practical joke. De hele reis verwachtte ik dat iemand van het luchthavenpersoneel mijn paspoort zou inzien, in lachen uit zou barsten en zou zeggen: “Je dacht écht dat je in Japan zou gaan studeren met een beurs van de overheid? Ik kan niet geloven dat je dáár ingetrapt bent!”

Maar goed, het is er allemaal nog. Ik heb het niet verzonnen.

Er was één Japanse nieuwjaarstraditie waar ik nog wel aan deel kon nemen: hatsumode. Hatsumode is het eerste schrijnbezoek van het jaar en dient om voorspoed te vragen voor het nieuwe jaar. Japanners die een speciale wens hebben voor dat jaar – bijvoorbeeld om een huwelijkspartner te vinden, of te slagen voor een belangrijk examen – kiezen er vaak voor om naar een schrijn te gaan dat aan een kami gewijd is die daar bijhoort.

Gezien het feit dat ik deze post aan het tikken ben, terwijl ik eigenlijk mijn presentatie van volgende week zou voorbereiden, had ik misschien beter naar een schrijn voor studie kunnen gaan, maar goed.

In plaats daarvan ben ik naar Shimogamo gegaan, een schrijn waar alle dieren van de Japanse horoscoop hun eigen ‘kapelletjes’ hebben. De Japanse dierenriem is hetzelfde als de Chinese, maar de telling wijkt iets af. Volgens het Chinese systeem ben ik daarom een konijn, maar voor het Japanse een draak. Gemiddeld genomen ben ik dus een vuurspuwend balletje pluis.

IMG_5097

Ik deed mijn donatie, rammelde aan de kleine bel boven het kapelletje en boog en klapte zoals het hoort. Tenminste, dat denk ik – ik vergeet altijd de correcte volgorde. Daarna liepen mijn vrienden en ik nog een rondje over het terrein. Shimogamo is een mooie tempel, zelfs in deze kale en gure wintermaanden. Ik heb stiekem een beetje heimwee naar Nederland, maar de winter is tot zover droog en zonnig en dat helpt. Bovendien heb ik genoeg om naar uit te kijken in 2014! Ik kan er maar beter van genieten, want als 2014 ook maar een beetje op 2013 lijkt, is het zo voorbij.

Gelukkig Nieuwjaar!

IMG_5096

Advertisements
Standard

2 thoughts on “Akemashite, omedetou!

  1. Jokpeeters@blariacum.nl says:

    Ha lief vuurspuwend pluizen bolletje. Ik hoop dat je hatsumodo je voorspoed brengt. Veel geluk in het nieuwe jaar !!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s