Ritueel

Mijn weekend begon gisteren met een shinto ritueel bij Fushimi Inari, een beroemd schrijn in het zuiden van Kyoto. Fushimi is bekend vanwege de vele oranjerode torii (poorten) die een lange tunnel vormen over de heuvels achter het hoofdschrijn.

Japan Zomer 2013 - 510


Rond een uur of half zes arriveerden we bij het hoofdschrijn, dat op loopafstand ligt van het treinstation. We waren nog net op tijd om een zitplaats te claimen op een overdekte verhoging, waar we enigszins beschermd waren tegen de avondkou. Terwijl we wachtten legde één van mijn vrienden uit wat voor ritueel we zouden gaan zien. Aangezien het ‘t afstudeeronderwerp was voor zijn masterscriptie wist hij er behoorlijk wat vanaf. Ik ga mijn best doen om het hier zo goed mogelijk na te vertellen.

Zoals zoveel rituelen in shinto is dit er één om een kami (godheid) tevreden te stellen – in dit geval om te bedanken voor een goede oogst. Daarnaast dient het om de keizer van Japan kracht te geven met het oog op de naderende winter.

Vroeger duurde zo’n ceremonie van zonsondergang tot zonsopgang en speelde zich af in drie fases. Om te beginnen werd de kami aangeroepen, vervolgens zou de kami aanwezig zijn temidden van de eredienst en uiteindelijk werd hij weer gevraagd om te vertrekken. In het middelste stuk werd voor de god gedanst met behulp van een aantal symbolische heilige objecten en het werd geloofd dat de kami op een bepaald moment in de dans het voorwerp binnen zou gaan en daar tijdelijk zou verblijven.

Tegenwoordig wordt het zelden en misschien zelfs nooit zo uitgebreid uitgevoerd. Wij zagen een verkorte versie van ‘slechts’ twee uur.

In het midden van het toneel werd een vuur ontstoken en de ceremoniemeester, gekleed in een groot zwart-wit gewaad, zegende de plek en de verschillende muzikanten. Ze namen plaats in twee groepen aan weerszijden van het toneel en begonnen te spelen.

Traditionele Japanse hofmuziek is behoorlijk wennen voor de meeste Westerse oren. Het is ongelooflijk traag, heeft weinig te maken met onze ideeën van harmonie en het is moeilijk om er een spanningsboog in te vinden. Je merkt echter dat je je op den duur aanpast aan die vreemde flow – en grappig genoeg wordt zo het effect van elke kleine toevoeging of aanpassing in de muziek gevoelsmatig met een factor tien vermeerderd.

De ceremoniemeester begon te dansen en het was een prachtig schouwspel. Er was weinig licht – alleen de lampen in het achterste gedeelte van het schrijn waren aan, daarnaast was er het bescheiden schijnsel van het vuur. Zodoende konden we slechts het silhouet van de danser zien en vanwege zijn kostuum verwerd hij tot een bizar schepsel dat op onmogelijke manieren leek te bewegen. In zijn hand hield hij een tak van de sakaki, een boom die binnen shinto heilig is.

Ik zei al – het is moeilijk om een spanningsboog te ontdekken in Japanse muziek en het ritueel was voor mijn gevoel dan ook vrij plotseling over. Om ons heen waren inmiddels de meeste mensen al vertrokken. Grappig genoeg had een beveiligingsbeambte ons in het begin streng toegesproken over onze manieren “NO PHOTOS! Do like Japanese!”, terwijl de ons omringende Japanners klaar zaten met statieven en spiegelreflexen en gedurende de ceremonie ook nog eens rustig met familie belden en vrienden appten. Hoe dan ook, zodoende heb ik weinig foto’s van het ritueel zelf, maar wel wat andere beelden van de avond:

Het paviljoen vanwaar we naar de ceremonie keken:

IMG_4472

De mooie belettering aan de voet van een beeld (yep, ik ben licht geobsedeerd door Japanse typografie):

IMG_4464

Het gebouw waarin alles werd opgevoerd:

IMG_4477

Detail van het dak:

IMG_4461

Het vuur, vlak voordat het uitgedoofd werd door een mopperende conciërge met een kruiwagen vol zand:

IMG_4462

Een instrument waarvan ik de naam ben vergeten, maar wat lijkt op een citer.

IMG_4473

De afsluiter van de avond: hamburgers in downtown Kyoto. Mooie spelfout…

IMG_4459

Advertisements
Standard

One thought on “Ritueel

  1. Pingback: Akemashite, omedetou! | Alleen in Kyoto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s