Kimochi warui

Een paar dagen geleden werd ik rond een uur of half vijf in de ochtend wakker. Waarom wist ik niet. Ik ging rechtop zetten en krabde me slaapdronken in mijn nek. Ik voelde iets in mijn schoot vallen en zag toen een kleine schaduw wegschieten over de vloer. Ik vloekte -nogal luid, sorry buren- en deed de lichten aan, maar wat het ook was, ik kon het niet vinden. Aangezien ik toen niet echt meer in de stemming was om te gaan slapen, ging ik een tijdje zitten lezen.

Plotseling zag ik dat via de rand achter mijn bed iets mijn kant op kwam gerend – een flinke kakkerlak. Ik rende naar het keukenkastje waar ik een bus insecticide heb gestald en spoot het vol op op de indringer. Gelukkig voor mij deed het spul snel zijn werk en viel het beestje op z’n rug met de poten omhoog. Minder gelukkig voor mij was dat ik in mijn duffe toestand mijn mond niet had bedekt, waardoor mijn neus nog zeker een uur verstopt was van de insecticide. Aan de andere kant, met de kennis dat ik kort daarvoor was wakker gemaakt door een kakkerlak in mijn nek, kon ik er zeker van zijn dat ik sowieso niet veel zou gaan slapen die nacht.

Helaas zijn in Japan kakkerlakken geen zeldzaamheid. Meerdere mensen hebben me al eens gezegd dat het geen kwestie is van of je ooit een kakkerlak in je huis gaat vinden, maar wanneer. Het heeft dus niet zo heel veel te maken met hygiëne, al helpt het natuurlijk niet als je de vaat lang laat staan of nooit de vloer veegt.

Voor mij was het toch een goede motivatie om de volgende dag het hele appartement onder handen te nemen en zorgvuldig schoon te maken. Ik heb bovendien een bezoek gebracht aan de drogist en het schap gewijd aan ongediertebestrijding. Er is een vrij grappige verzameling aan verpakkingsmateriaal te vinden, met illustraties van kwaadaardige muizen en dramatisch stervende kakkerlakken. Ik las op het internet zelfs van een spray die Mushi-san bye-bye! heet (“Da-hag Meneer Insect!”).

Afbeelding

Ik ben uiteindelijk voor deze gevallen gegaan. Het idee is dat kakkerlakken het doosje in gaan om te snoepen van het aas, een combinatie van kakkerlak-lekkernijen… én een gif. De ongelukkige sterft ofwel direct, ofwel na terugkeren bij de kolonie, waar hij ook de rest aantast.

Ik heb nu vier van deze Death Stars in mijn appartement staan. De eerste avond heb ik er nog niet echt beter van geslapen. Immers, als ik wat hoorde dacht ik meteen dat er een kakkerlak in het doosje was gekropen: “OHGODERZIJNERMEER…”

In ‘t Japans is er een uitdrukking voor het gevoel van afkeer en walging dat gepaard gaat met insecten: kimochi warui – ‘slechte gevoelens’. Het tegenovergestelde, kimochi ii – goede gevoelens – bestaat ook. Het wordt bij voorkeur luidruchtig gezucht bij een gevoel van ultieme ontspanning zoals na het bezoeken van een badhuis – “Kimochiiiiiiiii…”. Ik denk dat ik ten behoeve van mijn nachtrust vanavond maar eens een sauna ga bezoeken…

Advertisements
Standard

3 thoughts on “Kimochi warui

  1. Pingback: Kimochi iiiiii… | Alleen in Kyoto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s