Kimochi warui

Een paar dagen geleden werd ik rond een uur of half vijf in de ochtend wakker. Waarom wist ik niet. Ik ging rechtop zetten en krabde me slaapdronken in mijn nek. Ik voelde iets in mijn schoot vallen en zag toen een kleine schaduw wegschieten over de vloer. Ik vloekte -nogal luid, sorry buren- en deed de lichten aan, maar wat het ook was, ik kon het niet vinden. Aangezien ik toen niet echt meer in de stemming was om te gaan slapen, ging ik een tijdje zitten lezen.

Continue reading

Standard