Zomerbergen

Naar ik hoor is Nederland getroffen door een hittegolf. Hier is het ook al een paar weken flink heet, al noemen ze dat in Japan dan normaal zomerweer. Elke dag stijgt het kwik ruim boven de dertig graden en het blijft ‘s nachts lang warm – 27 graden nu op de late avond. Ik heb nog niet de kans gehad te zwemmen, maar elke keer als mijn vrienden en ik hier proberen een trip naar het nabijgelegen Biwameer te plannen valt dat uitgerekend op de dag dat er onweer is. Om dit effect tegen te gaan hebben we besloten dat we zeer zeker NIET na de examens naar Biwa gaan, maar de exacte datum dat we dit NIET gaan doen moet nog vastgelegd worden.

Over het Biwameer gesproken, twee weken geleden was ik in de buurt van het meer voor een meerdaagse kampeertocht in de bergen. Het was een mooi avontuur.

Afbeelding

Ik heb wel vaker gekampeerd, maar nooit zoals dit, waarbij iedereen z’n eigen bepakking op de rug meesjouwt. De hitte en vochtigheid waren beide van recordhoogte en dat maakte het hiken behoorlijk zwaar. Alles wat ik in de ochtend uit ijdelheid aan make-up en haar had gedaan was binnen de kortste keren al van mijn gezicht gesmolten. Ongeveer een halfuurtje nadat we waren begonnen werden we bovendien overvallen door regen die de rest van de dag aanhield, soms van de variant hoosbui en andere momenten in de vorm van een gestaag druppen. De donder achtervolgde ons ook gedurende de dag, maar kon ons niet vinden in het dichte, jungle-achtige bos. De weg was behoorlijk stijl en er waren zelfs momenten waarop we ons op met rotsblokken bezaaide hellingen omhoog moesten klimmen. Gelukkig waren er genoeg rivierbeekjes met ijskoud bergwater die verkoeling brachten op de stops tussendoor.

Afbeelding

Afbeelding

Uiteindelijk arriveerden we op de plek waar we de nacht door zouden brengen. Op een heldere dag zouden we zijn beloond met een beroemd uitzicht, maar de mist hing zo dik om de bergen dat er eerder sprake was van een ‘onzicht’, alsof we in het niets naar boven waren geklommen.

Afbeelding

Afbeelding

Na het opzetten van de tenten rustte iedereen wat uit, tot het tijd was voor het avondeten. Eén van de jongens, een slanke stille jongen die kort na aankomst op de kampeerplek een hengel in elkaar had geschroefd en het bos in was verdwenen, keerde terug met een visje dat hij voor vervoer in een PET-flesje had gestopt. Na het eten werd de vis geroosterd boven het gasvlammetje en iedereen nam een hap – het smaakte goed.

Afbeelding

Toen rond een uur of tien de regen eindelijk ophield, liepen we met een stel terug naar de plek van het beroemde uitzicht. Vanwege de duisternis konden we nog steeds niet veel zien, maar wel de lichtjes van het stadje aan de voet van de berg. Met zo weinig lichtvervuiling waren de sterren goed te zien en we hebben een aardige tijd staan staren voordat we onze tenten ingingen om te slapen. Een kikkertje kwam op bezoek:

Afbeelding

De afdaling de volgende dag ging redelijk rap. Soms gingen de Japanse leden van onze groep wat al te snel naar mijn zin, zeker als je bedenkt dat we nu naar beneden moesten over de hellingen vol rotsblokken die nog kletsnat waren door de regen. Ik nam echter gewoon de tijd die ik nodig had om niet mijn enkels te verzwikken en na vier uur stonden we goed en wel bij het startpunt van de vorige dag.

Op de weg naar beneden was het weer aanvankelijk wat helderder en kwamen we voor het eerst op een grote open plek, een welkome afwisseling met de mistige bosomgeving.

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Het was een geweldige tocht en ik ben blij dat ik hem gedaan heb, maar met deze inspanning en het bijkomende probleem van de taalbarrière, leek het me een beter idee om de natsuyama te laten voor een andere keer – of beter gezegd een ander seizoen en een ander gezelschap. Vanaf de start van de zomervakantie volgende week zullen voorlopig mijn enige tochten de fietsritten naar plekken met veel koel water zijn.

Advertisements
Standard

7 thoughts on “Zomerbergen

  1. helena says:

    inderdaad gelukt, alweer een nieuwe stap gezet in de digitale wereld. zo zie je maar weer dat groei altijd doorgaat.
    Een hele tijd geleden hadden we het over jouw schrijverstalent, weet je nog? Via skype bij je ouders.
    Nog langer geleden schreef jij gedichten die je naar mij stuurde om ze voor te lezen aan mijn middenbouw kindjes…. “Helena zei tegen mij dat ik een schrijfster ben en dat klopt wel een beetje…”
    Toen wist je het eigenlijk al. Ik stuur je ter herinnering aan je eigen kunnen een gedicht van jou. Ik heb ze allemaal bewaard… Dit is er een van:

    ” De zee zingt
    De zee die zingt, die zucht,
    De zee zingt duizend woorden,
    Over de wolken in de lucht,
    Over warme oorden,
    De golven brengen woorden mee,
    Over koralen, diep beneden,
    Over de vissen in de zee,
    Over een liefde die heeft geleden,
    De zee zingt een oneidiig lied,
    Over jou, over mij,
    Over alles wat is geschied.”

    Je schreef dit toen je nog erg jong was, weet jij het nog? Als je meer van je eigen schrijven terug wil lezen laat het me weten, dan stuur ik je af en toe een gedicht van jezelf aan jezelf…

    Liefs Helena

  2. Joke says:

    Hoi Marlies

    Ik herken dit gedicht nog wel. Het heeft in de schoolkrant gestaan. Ik vind het nog steeds een heel mooi gedichtje! Leuk dat Helena zo’n bewaarderig type is net als ik, zo krijg je nog eens verassingen te lezen!
    Liefs Joke

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s