Kowai!

De regen is opgehouden en heeft plaatsgemaakt voor zinderende hitte. Het regenseizoen is over en de sensei waarschuwen ons nu voor zonnesteek in plaats van de bederfelijkheid van het eten (schijnbaar moet je bij tsuyuu heel erg opletten met vis). Mijn semester bij KyoDai loopt op z’n einde, al heb ik wel het goede nieuws gehoord dat ik mag doorgaan met daar Japanse lessen te nemen als ik dat wil – en dat wil ik natuurlijk.

De vochtigheid en warmte is ideaal voor de vele insecten die Japan bevolken en nu de regen is gestopt zijn er meer te zien. Bovendien worden ze ongeveer drie keer zo groot als in een land van kleine mensen redelijk mag worden geacht.

Zo kwam ik gisteravond bij thuiskomst een enorm wespachtig geval tegen dat voortdurend tegen de TL-balk in de overloop vloog. De overloop is vrij smal en laag en ik werd daardoor gedwongen om op de trap te wachten terwijl het insect wild heen en weer ging. Zodra het in de hoek van de overloop ging zitten, haastte ik me naar mijn deur om die van het slot te halen en rende weer terug toen ik agressief gezoem hoorde. Na een minuut of wat waagde ik een tweede poging en wist ik me het appartement in te werken sans steekvlieg. Ik had een klein momentje van trots toen ik me realiseerde dat ik gedurende het hele verhaal automatisch ‘kowaikowaikowaikowai’ had gemurmeld – ‘eng-eng-eng-eng-eng-eng’ – teken dat de Japanse taal me wat vertrouwder wordt.

Daarna deed ik het domste wat je kan doen als je een insect tegenkomt wat je niet kent: het googlen. De eerste vijf hits hadden Japanese killer bee in de titel en bij doorklik werd het er niet veel vrolijker op: 40 doden per jaar als gevolg van steken. Of het exemplaar in mijn overloop daadwerkelijk een killer bee was, is moeilijk te zeggen, maar ik had geen zin de deur nog eens open te doen en dat uit te vissen. Ik bedacht me dat het wel behoorlijk zonde zou zijn als ik al die moeite had gedaan om naar de andere kant van de wereld te reizen om vervolgens het loodje te leggen voor de ingang van mijn appartement door toedoen van een gefrustreerde Japanse bij.

Het verbaast me wat een agressieve natuur Japan heeft, zeker aangezien het op mij in eerste instantie juist zo’n harmonieuze, romantische en rustige indruk gaf. Echter zijn er hier grote giftige miljoenpoten, bijtende huismijten, agressieve broedende kraaien, roofvogels die met één duikvlucht je lunch stelen en makaken die stadswijken terroriseren – en dan hebben we het nog niet gehad over de aardbevingen en tsunami. Google op eigen risico, maar wees gerust – de gemiddelde toerist zal van de beestjes in ieder geval niet zoveel last hebben.

Aangezien ik de afgelopen tijd meer gedaan heb dan enge insecten ontwijken, een overzicht in foto’s:

Ik ben op een ongewone shopping spree gegaan…
IMG_2547_kimonoIMG_2597_obi

IMG_2549_rivier

Ik was getuige van een modern hi matsuri (vuurfestival) georganiseerd door de beruchte bewoners van Yoshida Ryo.

IMG_2563_himatsuri_vuurmensen

IMG_2573_himatsuri_vuur

IMG_2577_himatsuri_heuvel
Ik heb brood gebakken.
IMG_2586_brood
Oh ja en ik kwam Karl Marx tegen op Seika University. Jullie krijgen de groeten. Schijnbaar heeft hij een mening over Abenomics, daarom stond ‘ie op deze poster voor een bijeenkomst.

IMG_2537_karlmarx

Dit weekend staat een heuse tweedaagse kampeertocht op het programma. We zullen zien of ik dan nog zo graag de natsuyama wil doen!

 

Advertisements
Standard

2 thoughts on “Kowai!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s