Verhuizen

Je zou denken dat een verhuizing zeer snel gaat wanneer je slechts twee koffers aan spullen bij je hebt. Niets is minder waar! Voor een expat in Japan is verhuizen een traag en tijdrovend proces. Alle materiaal moet je zelf bij elkaar zien te scharrelen, waarbij je bovendien rekening moet houden met de Japanse levensstijl. Dat maakt verhuizen in het buitenland (zoals zoveel processen hier eigenlijk) een oefening in geduld, acceptatie en aanpassingsvermogen. Bij deze een kleine digitale rondleiding door mijn bescheiden basis in de noordelijke bergen van Kyoto. Welkom!


        IMG_2152

Schoenen uit en huisslippers aan zodra je binnenstapt.

IMG_2151

De keuken
Laten we hier beginnen. Mijn keuken is zoals je ziet vrij klein, dat wil zeggen: er is weinig kastruimte en het aanrecht is beperkt. Daarnaast wordt ruim de helft van dat kleine aanrecht in beslag genomen door de wasbak. Waarom iemand in godshemelsnaam een enorme wasbak prefereert boven werkoppervlak is mij een raadsel, maar eenmaal gekozen voor dit appartement ga ik ermee leren leven!

IMG_2150

Mijn aanrecht bleek nét te smal voor een tweepitsfornuis – hetgeen al bijzonder is in Japan, ‘onze’ standaard vierpits is helemaal luxe en kost een fortuin. Op naar de Conan (Japanse Praxis) voor een éénpits dus. Van de mensen van het International Office op de Seika universiteit had ik begrepen dat mijn huis is aangesloten op stadsgas – geen vanzelfsprekendheid hier, een groot aantal mensen gebruikt propaanflessen. Het gasbedrijf zou gelukkig de aansluiting komen verzorgen, maar voor die afspraak moest ik wel de juiste aansluitstukken hebben. Na te proberen om één en ander zelf te ontcijferen, ben ik op zoek gegaan naar een winkelmedewerker (al net zo lastig te vinden als in de Praxis) die ik in kleuterJapans uitlegde wat mijn vraag was en een foto liet zien van de gaskraan in het huis. Hij griste een slang en aansluiting voor me uit het rek en ging toen haastig verder met zijn werkzaamheden (ook net als in de Praxis). Ik heb lang getwijfeld of ik mijn eenzame pitje nog zou aanvullen met een kampeergasstelletje of een hot plate (beiden veel gebruikt hier), maar stel de aankoop daarvan voorlopig even uit. Naast dat ik er eigenlijk geen ruimte voor heb op of vlak naast het aanrecht, heb ik andere apparaten gekocht waarmee ik misschien al wel aardig vooruit kan: een combimagnetron en een rijstkoker.

IMG_2156

Die laatste verdient nog wel een bijzondere vermelding. Ik dacht altijd dat een rijstkoker een simpel aan/uit-apparaat was waar je hoogstens nog wat groente in zou kunnen stomen. Wat een vergissing! De rijstkoker is de absolute Batmobile der keukenapparaten. Je kunt er naast rijst werkelijk bijna alles in klaarmaken: pap, cake, brood, soep, een omelet… Een wat meer voor de hand liggende optie is risotto, al ben ik daar buitengewoon blij mee aangezien ik dol ben op risotto maar niet altijd zin heb om een halfuur de pan door te roeren.
De wat luxere rijstkokers hebben nog allerlei andere snufjes, zoals een 24-uurs timer (waardoor je ontbijt klaar kan zijn zodra je opstaat) of een inzetstukje waarmee je efficient gebruik kan maken van de kooktijd om groente of vis gaar te stomen. Het is moeilijk om je niet te laten meeslepen door wat een extra paar duizend yen je aan rijstkookgadgets oplevert. Ik stond een hele tijd ernstig te twijfelen tussen mijn huidige rijstkoker en een duurder model, voordat ik me realiseerde dat ik niet zoveel nut heb van een duur apparaat dat Chinese broodjes kan stomen, aangezien ik nog nooit Chinese broodjes gestoomd heb. Ik zag in de winkel nog luxere rijstkokers staan van meer dan 30,000 yen. Het zou me niks verbazen als je met die apparaten ook kan stofzuigen en water in wijn kan veranderen…
Uiteindelijk heb ik een middenklasse model gekocht met een kleine pot. Veel van de extra kosten voor een rijstkoker gaan namelijk ook zitten in het kookvolume. Aangezien rijst zo’n belangrijke rol inneemt in het Japanse dagelijks leven en de basis vormt van elke maaltijd van een Japans gezin, is het niet zo gek dat men hier veel geld neertelt voor een grote rijstkoker die een flinke voorraad kan koken en warm kan houden gedurende de hele dag.

De andere sterren van mijn Japanse keuken zijn de combimagnetron en de sapcentrifuge. Wat betreft de eerste was het lastig om er zeker van te zijn dat ik ook daadwerkelijk een combimagnetron kocht. In de regel gebruikt men namelijk hier voor ‘magnetron’ en ‘oven’ hetzelfde woord: oobun (u snapt, dat is dus het Engelse woord op z’n Japans uitgesproken). Ik heb hem uiteindelijk gekocht in een recycle shop waar de communicatie met het personeel vrij stroef verliep. Ze konden (en wilden) daar geen Engels spreken, dus toen ik mijn uiterste best deed om in het Japans te vragen of het een magnetron of een reguliere oven was, kreeg ik het behulpzame antwoord: “Nee, het is een oobun.” Bij diezelfde winkel heb ik mijn koelkast, een tafel met twee stoelen en een wasmachine gekocht. Het was behoorlijk wat gehannes om hen uit te leggen dat ik het in mijn eentje niet voor elkaar zou krijgen om een koelkast en wasmachine de trap op mijn huis in te loodsen, maar eerlijk is eerlijk: de bezorger heeft ze naar binnen gebracht en de spullen waren behoorlijk goedkoop. Overigens is het kopen bij recycle shops zo goedkoop omdat ze ook klanten laten betalen die apparaten en meubels aanleveren. Zodra ik hier weer wegga is het dus verstandiger om particulieren te vinden aan wie ik mijn spullen kan slijten.

Het feit dat mijn aanrecht zo smal is bleek al snel een probleem. Moest ik een pan van het vuur halen tijdens het koken, dan kon ik ‘m nergens kwijt. Wilde ik ergens groente snijden, dan moest ik dat aan de tafel doen. Daarnaast hoorde ik dat het me niet is toegestaan om te boren in mijn appartement, op straffe van het verlies van mijn borg – het ophangen van plankjes was dus ook geen optie. Gelukkig vinden de Japanners zelf ook dat ze onmogelijk klein wonen en hebben ze allerlei oplossingen bedacht om de boel een beetje leefbaar te maken, zoals deze aanrechtverlenging en dit afdruiprek, die je in de wasbak kunt leggen.

IMG_2149

De Conan stond daarnaast vol met rekken en schappen die je tussen wanden, plafonds en vloeren kunt klemmen (de stalen stangen met witte ‘balkonnetjes’ boven het gaspitje in de overzichtsfoto van de keuken). Toegegeven, echt mooi spul is het niet en dit exemplaar in het bijzonder was een crime om in elkaar te zetten, maar het scheelt heel wat
ruimte zonder dat er boorgaten aan te pas hebben hoeven komen.

IMG_2143

De badkamer
Zelfde verhaal in de badkamer: ook een nauwe ruimte met weinig plek om spullen op te bergen of zelfs maar neer te zetten. Ziedaar: nog zo’n paal met schappen. Ik hoop één dezer dagen nog een keer in plaats van regulier douchen het bad vol te laten lopen en mezelf er in te vouwen – het mag dan klein zijn, dit is voor het eerst dat ik een eigen bad heb, dus ik zal er gebruik van maken ook!

IMG_2148

De prullenbak
Je vraagt je waarschijnlijk af waarom de prullenbak een bijzondere vermelding verdient. Nou, Japan heeft een bijzondere relatie met afval. Enerzijds is Japan één van de minst milieubewuste landen waar ik ben geweest. Bij elke supermarkt zijn producten tot drie keer toe in plastic verpakt en worden ze bij de kassa van een extra plastic zak en disposable eetstokjes voorzien. Daarnaast staan op elke straathoek dag en nacht drankautomaten te loeien, vraagt de gemeente overal geld voor het stallen van fietsen en is Japan nog steeds zeer afhankelijk van kernenergie. Anderzijds woon ik nu zo’n twee, drie kilometer van HET Kyoto International Conference Center vandaan waar in 1997 het Verdrag van Kyoto is gesloten. Daarnaast stikt het in Kyoto van de café’s waar biologisch, vegetarisch en/of veganistisch eten geserveerd wordt én is er een strikt beleid wat het huisvuil betreft. Een inwoner van Kyoto moet op z’n minst brandbaar en niet brandbaar afval van elkaar scheiden (een verwarrende term want alles is uiteindelijk brandbaar natuurlijk) en glazen flesjes en blikjes apart verzamelen. Zodra ik mijn sleutel ontving, kreeg ik daarbij een indrukwekkend vel waarop gespecificeerd stond wat voor soort afval ik waar en wanneer aan de weg moest zetten. Niet-brandbaar afval moet vrijdagochtend voor achten aan de weg gezet worden – en wee degene die de avond van tevoren zijn vuilniszak al buiten zet! Ik hoef niet de speciale, door de gemeente uitgegeven vuilniszakken te gebruiken, dat scheelt dan weer.
Tip van de dag: ga je in Kyoto wonen: schaf een goede, handig te gebruiken vuilnisbakcombinatie aan, dat scheelt je een hoop ellende.

IMG_2147

De westerse eettafel
Lange tijd heb ik overwogen om een lage tafel in Japanse stijl te kopen. Naast het feit dat ik het lokale gebruik om laag te zitten wel prettig vind, is een Japanse tafel handig omdat je er in de winter een kotatsu van kunt maken (mits je de juiste variant tafel koopt natuurlijk). Er zit dan een verwarmingselement onder de tafel en je kunt een soort laken aan de rand bevestigen waardoor je in het strenge najaar goed warm blijft wanneer je aan tafel zit. Wie namelijk in Japan via centrale verwarming z’n huis knus wil houden in de winter, moet een dikke portemonnee hebben.
Helaas, tweedehands was er geen kotatsu te krijgen en een nieuwe is niet goedkoop, dus doe ik voor nu maar alsof het hier altijd mooi weer blijft. Overigens is het in dit huis vrij koel, wat een voordeel gaat zijn met de hitte die in de hoogzomer buiten toe gaat slaan – airconditioning tikt namelijk ook aardig aan.

IMG_2146

Slaapgedeelte
Mijn aanvankelijke plan was om de rest van mijn meubels bij IKEA aan te schaffen, een merk dat mij in ieder geval bekend is en waar ik kwaliteit ten opzichte van prijs van in kan schatten. Helaas is de dichtstbijzijnde IKEA in Osaka, wat dichtbij is maar ook weer niet zo naast de deur dat de lage prijs voor het product op zou wegen tegen de bezorgkosten. Met de hulp van Google translate ben ik erin geslaagd om dit bed en het kastsysteem (dat eigenlijk bestaat uit 9 los te gebruiken kubusjes) bij een Japanse site te bestellen en zelfs in m’n eentje in elkaar te zetten – geen geringe uitdaging als je de instructies niet kunt lezen en in de regel dit soort zaken aan vader, broer of vriendlief overlaat. Het was dan ook een kleine overwinning toen ik er uiteindelijk in slaagde om bed, kast en schappen in elkaar te klussen. Desondanks was ik blij dat er al een ruime inbouwkast beschikbaar was voor al mijn kleding.

IMG_2145

De groene kaarsjes op de kast zijn LED-kaarsjes, gewone kaarsen waren nauwelijks te vinden. Ik vermoed dat Japanners weinig kaarsen gebruiken in verband met de grote brandgevaarlijkheid in traditionele huizen die van hout gemaakt zijn en tatamivloeren hebben.

De rest
Zo’n beetje alles wat ik aan overige spullen heb aangeschaft voor praktisch nut, heb ik bij de Conan gehaald: bestek, bakjes, een blikopener, een vergiet… Daarnaast heb ik een hoop bij MUJI gekocht, de Japanse variant van de Hema of IKEA: gordijnen, servies, kaarsen en zo ook planten. Wie mij een beetje kent, weet dat ik veel zogenaamd onverwoestbaar groen heb omgebracht. Zelfs de stevigste vetplantjes hebben in mijn huis het loodje gelegd. Tsja, nieuwe (Japanse) ronde, nieuwe kansen! Op internet heb ik wat onderzoek gedaan naar wat het beste groeit in mijn raamkozijn op het noorden (antwoord: niet veel, maar wel wat). Eénmaal in de winkel was het alsnog een raadspelletje, want niet op elke plant stond de naam (of in ieder geval niet in voor mij leesbaar schrift). Na thuiskomst blijkt dat ik in plaats van een Pepperonia een inheems Japans plantje heb gekocht, een klimplant waarvan ik de naam nog steeds niet weet (op het kaartje staat niet meer dan ‘Potplant’, thank you Captain Obvious), een Pothos en munt (die ik nog moet zaaien). Volgens wat ik online kan vinden is munt een levenslustig onkruid, dus wellicht niet vatbaar voor mijn zwarte vingers. We zullen zien of het over een paar maanden welig tiert.

Tot slot
Geen huistour is compleet zonder een blik in de koelkast. Helaas niet volgestouwd met Crystal en kaviaar…

IMG_2153

IMG_2154

Boter uit Hokkaido

IMG_2155

Kewpie mayonnaise, gekocht toen ik bijzondere heimwee had naar een patat met

Je ziet: veel fruit voor de sapcentrifuge, het eerder genoemde witbrood dat verdampt zodra je het op je tong legt, Japanse mayo van het merk dat deze creepy commercials maakt, jam, boter uit Hokkaido die ik nodig had maar stiekem vooral vanwege de mooie gele vintage verpakking gekocht heb, mijn bento (lunchbox) voor morgen, melk en Heartland bier in de deur.

Hoewel klein is mijn huisje prima geschikt om mensen te ontvangen. Je bent bij deze dus van harte welkom om te komen logeren!

Advertisements
Standard

8 thoughts on “Verhuizen

  1. hoi marlies wat gezellig om het allemaal te lezen, dankjewel voor de rondleiding in je huisje en de leuke toelichtingen.
    hier alles goed, vorige week aan mijn boek geschreven en nu al twee dagen met 236 ongelezen mails aan de slag. ik worstel me er door. zal binnenkort wat foto’s van onze tuin op facebook zetten en dan kun je meegenieten.
    overigens kom als je terug bent over een paar jaar gerust hier een keer een bad nemen, hoef je je lekker niet te wurmen

    liefs en vrolijke groet

    anneke

  2. Nien says:

    Echt…. Dat Ikea niet japans is…. 😉 En ik geloof echt dat je ongeveer evenveel ruimte hebt als die chinese jongen (link van froot.nl)!
    Maar ik hoop het over niet al te lange tijd in het ‘eggie’ te zien!
    Groetjes Nien

  3. `Joke en Leo says:

    hoi Marlies
    Wat schrijf je leuk. Ik schiet steeds in de lach. Uiteraard komen Leo en ik ook een keer je woon plek in het “eggie” bewonderen.
    Liefs Jokerttttttttttttttttttttttttfff
    De laatste letters zijn een groet van de “oude”poes die over het toetsenbord loopt

  4. Bas says:

    Maar… Maar… Hebben ze geen eens een rijstkoker die in een Mega-vechtrobot kan veranderen? Ben toch een tikje teleurgesteld…

    Wel leuk om het allemaal te lezen en te zien zo! En Nien en ik komen zeker een keer langs!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s