Het hoe en waarom

Aangezien er een paar vragen zijn die regelmatig bij me terugkomen, leek het me aardig om ze hier allemaal samen te beantwoorden. Dus als je graag wilt weten wat ik hier uitspook, waarom ik hier ben en hoe het leven hier tot nu toe is: lees verder!

20130417-223123.jpg
Uitzicht op de Kamogawa, de rivier die vanuit de omringende bergen door Kyoto via Osaka naar zee stroomt.

Wat doe je in Japan?
Ik ben in Japan als kenkyuusei, van kenkyuu – ‘onderzoek’ – en sei – ‘persoon’. Dit is een postgraduate opleiding, maar het is geen master. Naar aanleiding van mijn zelfgeschreven onderzoeksplan ga ik de komende twee jaar onder leiding van een tutor studeren. Ik bepaal in samenwerking met mijn tutor of en wat voor vakken ik ga volgen en aan het eind van deze twee jaar ontvang ik een certificaat – geen diploma. Ik behaal dus geen formele graad met dit programma, maar kan naar aanleiding van het succesvol voltooien ervan wel doorstromen naar een master, mocht ik dat willen.

Wat voor onderzoek ga je doen?
De kern van mijn onderzoek wordt gevormd door de vraag hoe culturele achtergrond samenhangt met visuele communicatie. Dit geldt zowel voor het maken van als het begrijpen van visuele communicatie. Mijn plan is om Japans en Nederlands ontwerp met elkaar te vergelijken. Dit is een geschikte vergelijking omdat deze twee landen met name wat visuele cultuur betreft een gezamenlijke geschiedenis hebben en tegelijkertijd van zeer verschillende oorsprong zijn. Daarnaast heeft mijn onderzoek een praktische component: ik maak zelf ontwerpen die in de multiculturele omgeving bewegen.

Hoe lukt het je om dit (financieel, organisatorisch, administratief) rond te krijgen?
Ik ben nu in Japan bij gratie van de Monbukagakushō beurs. Dit is een speciaal programma van de Japanse overheid dat via de Japanse ambassades in deelnemende landen georganiseerd wordt. Elke ambassade heeft per jaar een bepaald quotum van kandidaten dat de beurs mag krijgen. Voor de selectieprocedure moet een aantal documenten aan worden geleverd (zoals een onderzoeksplan, een motivatie, referenties en een CV), waarna een sollicitatie op de ambassade volgt. Als onderdeel van die sollicitatie moest ik ook een test Japans maken. Mijn niveau Japans was onvoldoende (dat had ik al vermoed) en daarom studeer ik nu eerst een semester Japans aan KyoDai (zie ook mijn vorige post). De beurs vergoedt dit taalsemester, mijn vliegreis, het collegegeld en ik krijg een maandelijks zakgeld. De Monbukagakushō is dus een heel volledige beurs en ik kan het programma dan ook zeker aanraden.

Is Japan duur?
Ik ben hier nog niet lang genoeg om het met zekerheid te zeggen, maar al met al geloof ik dat de levensstandaard redelijk te vergelijken is met Nederland. Sommige dingen zijn duurder dan in Nederland (concerten, groente en fruit in de supermarkt) en sommige dingen zijn goedkoper (zorgverzekering, uit eten gaan). Ik denk dat Japan de reputatie heeft heel duur te zijn omdat het vaak vanuit Amerikaans oogpunt wordt bezien – en in Amerika zijn de leefkosten nu eenmaal vrij laag. Bovendien is Japan één van de meest welvarende landen in Azië, dus als je Japan vergelijkt met Thailand bijvoorbeeld komt Japan ineens als absurd duur uit de bus. Tenslotte hangt het heel erg af van de stad waarin je woont: Kyoto is een studentenstad en een stuk goedkoper dan Tokyo.

Spreken de meeste Japanners Engels?
Nee, de meesten niet of heel weinig. Ik heb me laatst door een Japanse jongen laten vertellen dat in Japan bij Engelse les de focus vaak ligt op lezen en schrijven, niet spreken. Een enkeling kan stiekem best goed Engels maar is in eerste instantie te verlegen om het te spreken.

Hoe is het eten?
Japan is natuurlijk beroemd vanwege de uitstekende keuken – en er zijn dan ook genoeg lekkere gerechten om hier te eten. Tegelijkertijd is er een verschil tussen wat je in een restaurant eet en wat hier ‘dagelijkse kost’ is. In mijn huidige appartement is het vrijwel onmogelijk om te koken (ik denk dat de enkele gaspit die er staat ironisch bedoeld is), dus eet ik meestal bij de mensa of koop een kant-en-klaar gerecht in de supermarkt. Dat is niet heel slecht maar echt superlekker is het ook weer niet. De meeste Japanners eten tegenwoordig ‘s ochtends brood (dikke, luchtige sneden witbrood) en daarna bij lunch en diner rijst-met-iets of noedels-met-iets. Ik volg dat eetpatroon min of meer maar voeg meestal wat meer salade toe – er zit namelijk vaak heel weinig groente bij een gerecht, of de portie groente bestaat uit een hoopje gesnipperde witte kool…

20130417-224931.jpg
Een gemiddeld diner bij de KyoDai mensa: geroosterde kip (met het Hoopje Gesnipperde Kool), gemengde groente, miso soep, rijst, yoghurt met fruit, een kop thee en een kop water. Overigens is de meeste kip hier gepaneerd en gefrituurd à la KFC, dus ik was best blij met de vondst van een gezondere variant.

Ik moet nog een beetje wennen aan het eten, want het is lastig in te schatten hoeveel ik nodig heb. Rijst vult best wel, maar is ook zo weer opgebrand, dus krijg ik een uurtje na de lunch een enorme suikerdip. Japanners hebben daar geloof ik ook last van, want Kyoto is bezaaid met quasi-Franse patisserieën waar de zoete broodjes als zoete broodjes over de toonbank vliegen.

20130417-223531.jpg
Thee met melk en een broodje met de smaak van groene thee… Su-per-lek-ker!

Goed, dat gezegd zijnde ga ik mijn bed maar eens opzoeken. Waarschijnlijk ga ik nu dromen over bruine boterhammen met oude Goudse kaas erop!

Advertisements
Standard

10 thoughts on “Het hoe en waarom

  1. Ik word helemaal hongerig van all die plaatjes met eten! Leuke post-format trouwens, met die vragen. Ben erg benieuwd naar de bevindingen van je onderzoek, maar eerst je Japanse lessen!

  2. Marloes says:

    Hallo Marlies,

    Leuk gedaan! en inderdaad is het nu een stuk duidelijker voor me wat je precies gaat doen! 😉

    Veel succes en ik hoop dat je een hele leuke tijd gaat hebben!

    Groetjes Marloes Adriaans

  3. anneke says:

    hoi marlies

    leuk om te lezen handig met die vragen
    had je trouwens nog een mailtje van mij gekregen want er werden vormgevers gevraagd voor kaarten vorm te geven. ik dacht misschien kun je op afstand nog wat bij verdienen
    laat maar weten via mijn mail als je het niet hebt ontvangen dan stuur ik hem over een week nog eens
    ik zit nu met bart in domburg, ga volgende week de hele week schrijven.
    liefs
    anneke

    • Ha Anneke!

      Ja ik heb je een berichtje terug gestuurd, was een beetje traag de afgelopen tijd in verband met alle nieuwe dingen hier – nog niet echt een regelemaat gevonden maar dat gaat vanaf nu wel komen. Maar nogmaals: tof dat je aan me gedacht hebt, ik zal contact met ze opnemen!

      Veel plezier in Domburg – je zal inmiddels misschien al weer terug zijn – geniet ervan en schrijfze!

  4. Pingback: Meishi | Alleen in Kyoto

  5. Pingback: Tandartstoerisme | Alleen in Kyoto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s