Hisashiburi!

20130408-221705.jpg

Na mijn tweede Paasdag in het vliegtuig door te hebben gebracht, landde ik om kwart over zeven ‘s ochtends op het vliegveld van Kansai. Pas anderhalf uur later kon ik daadwerkelijk in de shuttle bus naar Kyoto stappen, want eerst moest mijn foreign resident card gemaakt worden … en die van een stuk of twintig andere studenten.

In eerste instantie was ik nog niet helemaal gelukkig met mijn aankomst. Behalve de meest voor de hand liggende reden (Het Afscheid) kwam dat deels door slaapgebrek, deels door het afzichtelijke beton en route en tenslotte doordat mijn appartement vies tegenvalt. Het is een knap staaltje trucagefotografie dat de eigenaren op de website tentoonspreiden. Dit huisje is half zo groot als het daar was gepresenteerd. Het kijkt aan de ene kant ‘uit’ op een muur en aan de andere op een fly-over (ja Utrecht, ik zou nog niet zo snel juichen om dat gevaarte bij Oog in Al). Er is welgeteld één gaspit, dat het volledige aanrecht van de ‘keuken’ in beslag neemt. Tenslotte begint de kraan van de wasbak in de badkamer op willekeurige momenten te lopen. Kortom: ik ben op zoek gegaan naar een nieuw appartement, via een makelaar genaamd Flat Agency. De zoektocht werd enigszins beperkt door het feit dat in Japan bij het huren van een huis meestal sleutelgeld moet worden betaald: een bedrag dat je als huurder éénmalig overmaakt aan de huiseigenaar, tegelijkertijd met de borg. Dit sleutelgeld krijg je echter bij je verhuizing niet terug. Dat betekent in praktijk dat je in één maand zo ongeveer drie keer de maandhuur over moet maken, waarvan je het grootste gedeelte niet meer terug ziet. Te duur voor mij, maar gelukkig had de makelaar wat appartementen waar geen sleutelgeld voor vereist is. Het gaat dan met name om de appartementen buiten het centrum – en hoe verder buiten het centrum, hoe mooier het appartement én de omgeving.

20130408-222508.jpg
Overzichtsvel van mijn nieuwe appartement

Uiteindelijk heb ik mijn huis gevonden in de buurt van de universiteit, helemaal in het noorden van Kyoto tegen de bergen aan. Het is dus een aardige fietsrit naar het centrum – of eigenlijk een aardige rit van het centrum de berg op naar huis. Daar staat dan weer tegenover dat mijn huisje relatief ruim is (de 8,3 op het vel staat voor de oppervlakte in tatamimatten, zo’n 21 m²) en omringd wordt door rijstveldjes en uitlopers van bamboebossen. In deze dorpachtige wijk, Iwakura, bevinden zich alsnog genoeg supermarkten en Franse bakkerijtjes om ook mijn luiere zelf gelukkig te maken. Bovendien is mijn uni, Kyoto Seika, vlakbij.

20130408-223820.jpg
Sneak peek van mijn nieuwe huis!

20130408-224633.jpg
7/11 naast de deur. For 4 AM snack attacks!!!

Tot oktober zal ik echter nog maar weinig op Seika te vinden zijn. Dat komt omdat ik als onderdeel van mijn beurs eerst een zogenaamde language intensive moet volgen van een half jaar bij een andere universiteit: Kyoto University (kortweg KyoDai, van daigaku, ‘universiteit’). Vandaag was ik daar vanwege de introductiedag. Dat was een nogal traag proces vanwege de verschillende niveaus in Engels van docenten, plus het feit dat Japanners graag dikke pakken papierwerk uitdelen om vervolgens tot in den treure te gaan voorlezen. Toch was het goed om alle informatie eens door te lopen en om kennis te maken met de andere grantees. Er zijn studenten van 32 verschillende landen die hier in de regio van Kyoto het taalsemester doen: van Europa tot en met het Midden-Oosten, Zuid-Amerika, Afrika, Rusland en een aantal Aziatische landen. Wat opviel was dat een paar van de usual suspects ontbraken: de VS, Australië en Groot-Brittannië bijvoorbeeld. Misschien dat studenten vanuit daar ook via makkelijker routes uitwisseling kunnen zoeken met Japan, of misschien is de interesse minder nu andere Aziatische landen een snelle economische groei doormaken. Hoe dan ook, het is ontzettend interessant om in zo’n diverse groep te opereren, ook in het kader van mijn onderzoek straks.

20130408-224654.jpg
Deze foto heb ik genomen vanuit de hoofdentree van de KyoDai Yoshida Campus. In het klokgebouw had ik vandaag mijn introductiedag.

De middag stond in het teken van meerdere taaltesten. Bij elke test werden we nauwer naar ons niveau ingesluisd. Van de verschillende niveaus die werden aangeboden – Elementary I & II, Intermediate I, II & III – ben ik op het tweede niveau terechtgekomen: Elementary II. Dat was een kleine tegenvaller, want deze cursus begint bij een lesboek dat ik inmiddels bijna af heb. Intermediate I is blijkens de test wel duidelijk te hoog gegrepen, al komt dat mede doordat de test puur schriftelijk was en ik op dat gebied nu eenmaal achterloop. Ik troost mezelf ermee dat ik mijn basis nu eens extra stevig vast kan zetten en dat ik zo vaak Japans heb dat ik vast snel vooruit zal gaan. Ik merkte vandaag al hoeveel ik eigenlijk kan zeggen. Er heerste een goede sfeer in de klas, waarbij iedereen zoveel mogelijk in Japans tegen de leraar sprak en omgekeerd. Het zal goed voor me zijn, zeker als grafisch ontwerper, om de komende maanden bezig te zijn met taal en communicatie.

Tenslotte wil ik jullie nog een plezier doen met wat juweeltjes uit mijn snel groeiende Japanse rariteitenkabinet.

Zo hebben we in de categorie vreemde mascottes:

20130408-224713.jpg
De boze Shinto-kip! Deze kip is de mascotte van Teramachi-dori, een overdekte winkelstraat. Teramachi betekent letterlijk ‘Tempelstad’ en refereert aan de vele Shinto-schrijnen in deze omgeving, dus vandaar waarschijnlijk het religieuze hoedje. Maar een kip? Dori betekent ‘straat’ en het Japanse woord voor ‘kip’ is tori – misschien een flauwe Japanse woordgrap?

20130408-225706.jpg
Of wat vindt u van deze: een soort pikachu-hond met een inktvis op z’n kop? Een derde oog? Hoe dan ook heb ik geen idee wat dit met de bibliotheek van KyoDai te maken heeft…

20130408-225724.jpg
Krab op de gevel. In het echt beweegt ‘ie ook. Tamelijk griezelig!

20130408-225741.jpg
Jawel, een love hotel! Hier gaan jonge stelletjes naartoe om, eh, in privacy bij elkaar te zijn. Laat ik het zo zeggen: van ‘rest time’ is geen sprake.

Tijd voor mij om te gaan slapen, morgen een volle eerste lesdag. Dat is lang geleden…

Advertisements
Standard

2 thoughts on “Hisashiburi!

  1. Joyce says:

    Zo hé, je hebt al heel wat gedaan en gezien in een korte tijd! Heel veel geluk en plezier in je nieuwe huis! Liefs, Joyce

  2. René says:

    海、vokadiewas、マーリース、
    それはどのように将軍の地にありますか?
    楽しい冒険、
    あなたには、国境を越えてサムライ刀を得ることができる;)

    成功、そこ
    挨拶ルネ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s